dinsdag 15 november 2011

Vlinders

Vlinders hebben altijd een belangrijke rol gespeeld in mijn leven. Ik was vroeger gekend voor mijn juwelen met afbeeldingen van vlinders in alle maten en vormen. Op de één of andere manier hebben ze altijd een grote aantrekkingskracht op mij gehad en ik heb geen idee waar dat vandaan kwam. In de zomer zie ik ze met tientallen tegelijk voorbijvliegen. De vlinder is het symbool voor veranderingen op komst, how little did I know toen vorig jaar tijdens Tomorrowland een vlinder op mijn vinger kwam zitten.


Dit was eind juli 2010. Aangezien ik eind april 2011 bevallen ben, wil dat zeggen dat ik op dat moment net zwanger was. Zou die vlinder mij iets hebben willen vertellen?!

dinsdag 25 oktober 2011

Telenet en ik zijn de laatste weken geen al te beste vriendjes

Hieronder een kopietje van de klachtenmail die ik hen heb gestuurd; lees, lach en, vooral, huil.

Geachte,

de laatste weken hebben we enkele straffe zaken met jullie diensten meegemaakt waardoor we besloten hebben dat we onze contracten bij jullie wensen op te zeggen.

Zo veranderde mijn vriend vorig weekend het internetabonnement, waarvoor jullie 50€ administratiekosten wensen aan te rekenen. Vreemd, toen we ons abonnement upgraden was dit niet nodig. Op datzelfde moment ging ik in op de aanbieding die jullie mij zelf voorstelden: verleng je mobiel abonnement en krijg een gsm aan 1€. Mooie aanbieding, ik was direct verkocht.

Op 17/10 nam ik contact op met jullie klantendienst. Aangezien we die 50€ adminstratiekosten vorige keer niet moesten betalen, wilde ik wel eens horen of die kosten niet konden kwijtgescholden worden. Ik vertelde aan D, de telefoonjongen, dat ik ook op de aanbieding van de gsm was ingegaan. Hij zou de zaak intern bespreken en me woensdag 19/10 om 13.15u terug bellen. Leuk en ik had het gevoel dat als mijn vriend ook op de gsm-aanbieding zou ingaan, D er zou voor zorgen dat die 50€ niet betaald moesten worden. Ik heb D echter nooit meer aan de lijn gehad, kreeg op 21/10 ineens out of the blue en zonder verdere uitleg een mailtje dat mijn bestelling 200061632252 niet volledig verwerkt kon worden en vandaag kreeg ik de factuur met uiteraard 50€ administratiekosten aangerekend. Ook staat er ineens een nieuwe rubriek op mijn factuur: "webruimte": 41€. Waar komt dat weer vandaan?! Zoals jullie kunnen zien, heb ik geen website via jullie en heb ik die webruimte nog nooit gebruikt. Ik kwam er net achter dat je die webruimte krijgt bij een hoger abonnement maar het is mij een raadsel waarom dat niet aangepast wordt als je je abonnement terug verlaagd (ik gok op: het uitmelken van naïeve zieltjes). Ook kreeg ik vandaag een brief met een "unieke aanbieding": een gsm bij een contractverlenging. Zijn jullie met mij aan het lachen?!

Daarnaast zijn wij helemaal niet tevreden over het abonnement voor mobiele telefonie dat wij bij jullie hebben. Sinds we een nieuwe SIM-kaart hebben gekregen, hebben we vaker geen netwerk dan wel. Ik werk dicht bij de Nederlandse grens, wat er voor zorgt dat ik heel vaak geen netwerk heb of op een Nederlands netwerk zit, zoals vandaag al de hele dag het geval is (en dat ik bij mijn volgende aanrekening wel zal kunnen betalen). Als ik dan het netwerk van Mobistar wil kiezen (Telenet staat nooit bij de mogelijkheden), krijg ik vaak de mededeling "niet beschikbaar" of "niet mogelijk". Ook krijgen we beiden meer dan eens per week de mededeling "SIM vernieuwen" waarbij we weer eens een tijd zonder netwerk zitten. Navraag bij de klantendienst vorige maandag leerde me dat het aan de verouderde software van onze gsm zou liggen (mind you: die gsm's zijn nog geen 2jr oud en toen gekocht bij een actie van jullie). Een andere oplossing werd ons niet aangeboden en daarmee was de kous af. Ook MMS werkt al 2jr (sinds onze overstap naar jullie) niet; hiervoor hebben we al verschillende keren naar de klantendienst gebeld en al tientallen keren de instellingen geïnstalleerd, zonder enig resultaat.

U begrijpt, ons geduld is op. Ik ben momenteel druk aan het solliciteren en dankzij het falende gsmnetwerk heb ik al verschillende potentiële werkgevers met het schaamrood op de kaken moeten terugbellen omdat mijn netwerk tijdens het gesprek was weggevallen. Leuk is anders hoor.

Ik zou dan ook graag van u vernemen hoe ik mijn abonnement bij jullie kan opzeggen. Met mobiele telefonie zullen we tot eind december wachten maar televisie (digitaal + kabel) en internet wens ik zo snel mogelijk op te zeggen.

Mvg,


En dan heeft mijn Digibox het gisteren ook nog eens begeven, wat wil zeggen dat ik al die programma's die daar nog op staan, zal moeten opvragen en betalen als ik ze nog wil zien. Je hoort het al: To be continued...

Update: Twee dagen later kreeg ik telefoon: de aangerekende kosten zullen gecrediteerd worden. Aan de andere zaken kon de dame aan de telefoon niet helpen, maar dat hoeft ook niet meer, voor gsm stap ik over naar een andere provider.

vrijdag 21 oktober 2011

Vreten zal je

Mijn grootvader is een groot liefhebber van drank en eten en sinds mijn grootmoeder niet meer leeft, is het zijn favoriete tijdverdrijf. Eén keer om de twee maanden wil hij met mijn broer, mij en onze aanhang op restaurant gaan en goede kleinkinderen als wij zijn, gaan we natuurlijk graag mee (free drinks and food, hallo! *just kidding*). Het favoriete restaurant van "den bompa" is Cuveehoeve in Brecht.

Ongeveer een jaar geleden nam hij ons voor de eerste keer er mee naartoe. In tegenstelling tot wat de naam doet vermoeden, en wij dus gezamenlijk aannamen, is dit geen brasserie maar best een chique zaak. Mijn broer en vriend voelden zich in hun jeansbroek redelijk underdressed. Ik had een jurk aan en een sjaal bij die ik over mijn schouders drapeerde en zo paste ik bij toeval perfect in het plaatje van de zaak.

Mijn schoonzus bestelde een "soleke", dat in de pan aan tafel werd gepresenteerd. In de pan, zo'n roestkleurige uit "den ouwe tijd", lag een volledige vis; schoonzus - geen al te grote eter - moest eens slikken en trok haar wenkbrauwen op. Nadat ze goedkeurend had geknikt, nam de ober de pan mee naar een grill in het midden van de zaal waar hij de vis op een bord schikte. Schoonzus slaakte opgelucht een zucht toen ze zag dat ze maar de helft van de inhoud van de pan had gekregen. Haar bord was bijna leeg - ze was zo ontzettend trots op zichzelf dat ze alles had opgekregen - toen de ober weer aan onze tafel verscheen met de pan in zijn handen. Of mevrouw nu al de rest van haar vis wilde hebben. Want ja, ook de andere helft van de pan was voor haar bestemd.

Enkele maanden geleden zaten we weer aan tafel in Cuveehoeve en deze keer kreeg mijn broer zijn eend à l'orange gepresenteerd in een pan. Hij had zijn bord bijna leeg en we waren herinneringen aan het ophalen aan het vorige bezoek en het "soleke" toen de ober aan onze tafel verscheen met een pan in zijn handen. Of meneer misschien de rest van de eend nog wilde opeten! Hilariteit alom natuurlijk.

Vanavond gaan we er weer eten. Schoonzus en ik liggen ons al de hele dag te verkneukelen over bovenstaande verhalen. En ja hoor, zij kiest weer voor het "soleke" - gebakken zeetong - en mijn broer gaat waarschijnlijk weer voor de eend. Ik zit al te schuddebuiken bij het vooruitzicht aan dat vreetfestijn.

zaterdag 8 oktober 2011

Time/Out

En toen, op een mooie maandagochtend eind vorige maand, gebeurde datgene waar ik al enkele maanden van droomde maar ik niet verwacht had dat het zou gebeuren: ik kreeg mijn ontslag. In tegenstelling tot mijn collega die de eerste dagen down was, had ik de dag van mijn leven. Eindelijk bevrijd, eindelijk een einddatum, eindelijk niet meer stiekem hoeven doen over sollicitaties maar gewoon de volgende zes maanden één dag per week volledig kunnen wijden aan die sollicitaties.

Dat houdt wel in dat ik momenteel al mijn energie nodig heb om die sollicitaties te genereren en tot een goed eind te brengen. Schrijven en juwelen maken staan momenteel op een laag pitje. Maar zodra er weer tijd is, zie je me wel weer verschijnen. Tot die tijd: Have a good life!

donderdag 1 september 2011

De aantrekkingskracht van een baby

Een baby eist niet alleen de aandacht van familie op, ook wildvreemden worden onhoudbaar aangetrokken tot een baby. Een simpele wandeling in de buurt gaat niet onopgemerkt voorbij en iedereen die passeert, werpt een blik in de kinderwagen. Anderen gaan zelfs nog een stapje verder en beginnen - ongevraagd - een babbeltje. Meestal gaat het over oudere vrouwen die ons zien komen aanlopen met de kinderwagen, trager beginnen te wandelen en wat dralen. Als we hen dan kruisen, draaien ze een halve toer om zodat ze in de kinderwagen kunnen kijken en beginnen dan een praatje, meestal met de woorden: "Amai, das nog een kleintje." Fier als we zijn, liepen we er de eerste keren in en vertelden direct het hele levensverhaal van Baby. Nu, na vier maanden nutteloze chitchat, herkennen we zulke babbelgrage individuen vanop tien meter en lopen we er met een boog van een diameter van twee meter omheen of blokkeren we het zicht op de kinderwagen. Zo hebben we al veel gepikeerde en teleurgestelde blikken mogen incasseren de laatste weken.

Ook gaan shoppen met Baby levert vreemde en vertederende taferelen op. Vaak heb je niet genoeg plaats in een kledingwinkel om met de kinderwagen te manoevreren. Dus laten we Baby soms vooraan in de winkel achter terwijl wij snel het aanbod bekijken. Telkens we ons omdraaien om naar de kinderwagen te kijken, staat er een andere vrouw over gebogen, lustig onverstaanbare woordjes kirrend in de veronderstelling dat toch niemand aan het kijken is. Het blijft een grappig fenomeen. Een enkele keer hebben we voorgehad dat een vrouw aan omstaanders begon te vragen of de baby van hen was, zij was er rotsvast van overtuigd dat iemand Baby had achtergelaten. Tuurlijk, en de boodschappen en luiertas krijg je er gratis en voor niets bij.

Als we op stap gaan met Baby krijgen we niet alleen vertederende opmerkingen te slikken. Vooral als je eens "anders doet dan normaal" is de commentaar niet te versmaden. Toen we begin juni aan zee gingen shoppen voor het ontbijt hadden we Baby meegenomen in zijn draagbuidel. Het is makkelijker dan te moeten wringen met een kinderwagen en je hebt je handen vrij; ideaal dus om snel een boodschap te doen. Lief liep trots met zijn buidel door de winkelstraat en werd door àlle voorbijgangers aangestaard alsof hij een ruimtewezen was. Een oudere vrouw becommentarieerde zelfs net luid genoeg dat we "dan toch beter de kinderwagen hadden genomen". Goede raad, we nemen hem niet van iedereen aan.

Sommige mensen hebben er dan weer een talent voor om het verkeerde moment uit te pikken om hun liefde voor baby's te tonen. Zo zaten we met een acht weken oude baby in de cafetaria van het ziekenhuis na een bezoekje aan de kinderarts. Nog niet helemaal gewend aan het nieuwe leven was ik luiers, melk én tutje vergeten; volgens Baby hét moment om zijn keel open te zetten. Lief, die zenuwachtig wordt als de aandacht op een vervelende manier op hem wordt gevestigd, siste dat ik mijn thee moest laten staan en dat we naar huis trokken. Hij plaatste Baby in zijn maxicosi en wilde de riempjes dichtdoen maar door zijn nervositeit en irritatie werd dat een geknoei. De dame aan het tafeltje naast ons had zich ondertussen al omgedraaid om naar Baby te kunnen kijken. En als er nu iets is wat Lief niet kan verdragen, dan is het wel dat ze op zijn vingers zitten te kijken als hij aan het knoeien is. De exacte woordenwisseling zal ik je besparen maar je kan er zeker van zijn dat de vrouw in kwestie Lief niet snel zal vergeten.

Eerlijk gezegd ben ik blij dat de aantrekkingskracht van Baby na vier maanden en drie dagen begint te tanen, zo kunnen we eindelijk nog eens ongestoord buiten komen. Na een hele week werken wil ik namelijk al mijn aandacht op Baby kunnen vestigen en niet op wildvreemden.

donderdag 25 augustus 2011

To Do Before I Die-list

Naar aanleiding van de 99 Things Tag (en ook wel een beetje gepikt van Belgisch topmodel Cesar Casier = hot stuff ladies!) leek het me wel eens leuk om een overzichtje te maken van de dingen die ik absoluut nog wil verwezenlijken in dit leven. Kwestie van doelen te stellen in dit leven. Dit zijn de dingen die me nu te binnen schieten, waarschijnlijk wordt het lijstje in de loop van de tijd nog wel wat uitgebreid:

- Roadtrip maken door USA
- De Grand Canyon zien
- Reizen naar Thailand, Dominicaanse Republiek, Curaçoa, Malediven, Austalië, Kroatië, Portugal, Sicilië, Italië, Vietnam, Argentinië, Cuba (ach, maak daar maar zowat de hele wereld van. Als het er warm is en er valt cultuur op te snuiven, dan wil ik er geweest zijn)
- Eilandhoppen in Griekenland (wilde ik een paar jaar geleden al doen maar Lief kreeg de kriebels bij het horen van dat plan)
- Barcelona, Madrid en Parijs nogmaals bezoeken
- Citytrippen in New York, Milaan, Rome en Venetië
- Spaans leren
- Alleen op reis gaan
- Als een local mijn vakantie in het buitenland doorbrengen, maakt niet uit in welk land
- Een boek publiceren (en dan niet in eigen beheer want dat vind ik niet tellen)
- Kerstmis in de zon vieren
- Nieuwjaar vieren op Times Square
- Carnaval vieren in Rio de Janeiro
- Naar het vliegveld trekken met een koffer en daar een vlucht kiezen
- Bungeejumpen
- Skydiven
- Een professionele fotoshoot doen met Lief en Baby
- Mijn ouders iets groots cadeau doen (hoewel ze volgens mij Baby al groots genoeg vinden)
- Een week internetloos doorbrengen
- Een job vinden die ik écht graag doe
- Raften
- Duiken
- Een cruise maken
- Surfen
- Een hechte vriendenkring uitbouwen (ik heb "losse" vrienden die elkaar niet kennen, zo'n vriendenkring van 10-15 mensen lijkt me wel leuk om te hebben)
- Een schrijfworkshop volgen

In de categorie "zo goed als onmogelijk":

- De lotto winnen
- Ontslag nemen voordat ik een andere job heb gevonden
- Van het schrijven leven
- Shoppen zonder limiet
- Een tijdloos designerkledingstuk kopen
- Een verblijf in het buitenland kopen
- In het buitenland gaan wonen
- Een jaar lang op wereldreis gaan
- Terug danslessen volgen (dit is zo goed als onmogelijk omdat er amper danslessen op degelijk niveau voor volwassenen bestaan. Moest je er toch weten in het Antwerpse, let me know!)
- Genoeg poezen in huis hebben om een asiel te kunnen beginnen
- Een gat in de markt vinden en er een blooming business van maken (zo inventief ben ik nu ook weer niet)

Het valt me op dat veel van mijn wensen te maken hebben met reizen. Ik vind reizen nu eenmaal een fascinerende bezigheid en wil niet wegkwijnen in mijn "eigen wereldje" maar nieuwe dingen en culturen leren kennen.

Om af te sluiten nog een geweldige quote: One day, your life will flash before your eyes. Make sure it's worth watching!

vrijdag 12 augustus 2011

Tag: 99 Things

Ik doe eigenlijk nooit tags, gewoon omdat ik denk dat dat toch niemand interesseert maar deze vind ik wel een leuke manier om iets meer over mezelf te vertellen. Ik haalde hem bij Noelle. Here we go:

1. Je eigen blog gestart - Waar denk je dat je je momenteel bevindt?! Gestart eind 2007 en ondertussen nog een reis- en kralenblog geopend (die jammer genoeg stil liggen)
2. Onder de sterren geslapen - Op het balkon bij mijn ouders thuis, alweer ettelijke jaren geleden
3. In een band gespeeld - Ik zelf niet maar in de middelbare school vormden een stel vrienden een bandje en hebben ze een cd uitgebracht
4. Naar Hawaii geweest - Staat op de wishlist, samen met zowat alle andere (exotische) landen ter wereld
5. Een meteorietenregen gekeken
6. Meer dan je je kan veroorloven aan een goed doel gegeven
7. Naar Disneyland geweest - Rond mijn zestiende namen mijn ouders mij en mijn broer mee naar Florida waar we ook Disneyland bezochten
8. Een berg beklommen
9. Een bidsprinkhaan vastgehouden
10. Een solo gezongen - Elke avond in de auto maar je wil mij echt niet horen zingen!
11. Bungee gesprongen - Mijn moeder wilde me dit cadeau doen maar ik kreeg cold feet! Nog altijd wel op de wishlist
12. Parijs bezocht - Het begon met een schoolreis, die ik het jaar daarna nog eens over deed (moest mijn jaar overdoen), daarna heeft een vriendin er een jaar gewoond als au-pair en toen heb ik haar verschillende keren bezocht en een laatste keer enkele jaren geleden met mijn vriend. Paris, je t'adore!
13. Naar een onweersstorm gekeken - dat heeft iedereen wel eens gedaan, toch?!
14. Jezelf vanaf nul een kunst geleerd
15. Een kind geadopteerd
16. Voedselvergiftiging gehad
17. Bovenop het Vrijheidsbeeld gelopen
18. Je eigen groenten geteeld - Poging tot. In één van onze vorige appartementen had de voorgaande huurder tomaten, aardbeien en kruiden geplant. De tomaten en aardbeien hebben we nooit gezien, de kruiden deden het wel goed
19. De Mona Lisa gezien in Frankrijk - Tijdens voorgenoemde schoolreisje naar Parijs was het Louvre een vaste stop. Ik heb de Mona Lisa "gezien", vanachter de ruggen van tientallen toeschouwers en achter glas. Het schilderij is amper een paar tientallen centimeters groot en was wat mij betreft de grootste tegenvaller van Parijs.
20. Geslapen in een nachttrein - Onderweg naar Sankt Moritz waar ik samen met een vriend voor de mutualiteiten in een hotel ging werken.
21. Een kussengevecht gehad - Meer dan eens
22. Gelift
23. Jezelf ziek gemeld terwijl je niet ziek was - Niet echt, maar ik wacht ook niet totdat ik niet meer op mijn benen kan staan. Keelpijn en beetje watten in het hoofd volstaan voor mij om thuis te blijven
24. Een sneeuwfort gebouwd
25. Een lammetje vastgehouden
26. Ge-skinnydipt
27. Een marathon gelopen
28. In een gondel gevaren in Venetië
29. Een totale eclips gezien
30. Een zonsopgang of zonsondergang gekeken - Tijdens een kampeervakantie in Frankrijk (ben de naam van het gehucht kwijt) keken we regelmatig naar de zonsondergang
31. Een homerun geslagen
32. Op een cruise geweest
33. De Niagara Falls in het echt gezien
34. De geboorteplaats van je voorouders bezocht
35. Een Amish gemeente gezien
36. Jezelf een nieuwe taal geleerd - Ik heb op school vier talen geleerd maar dat telt niet zeker?!
37. Genoeg geld gehad om geheel tevreden te zijn
38. De toren van Pisa in het echt gezien
39. Gaan rotsklimmen
40. Michelangelo’s David gezien
41. Karaoke gezongen - Tot grote spijt van mijn gezelschap
42. Een geiser zien uitbarsten
43. Voor een vreemdeling een maaltijd betaald in een restaurant
44. Afrika bezocht
45. Op het strand gewandeld bij maanlicht - Meermaals tijdens vakanties
46. Met een ambulance vervoerd
47. Een portret laten schilderen van jezelf
48. Diepzee gevist
49. De Sixtijnse kapel in het echt gezien
50. Op de top van de Eiffel Toren geweest
51. Gedoken of gesnorkeld
52. In de regen gekust - Meermaals
53. In de modder gespeeld
54. Bij een drive-in bioscoop geweest
55. In een film gespeeld
56. De Chinese Muur bezocht
57. Een bedrijf gestart
58. Vechtsport les gevolgd - Een les zelfverdediging, niet dat ik er nog veel van weet
59. Rusland bezocht
60. Geserveerd aan thuis- en daklozen of minder bedeelden
61. Scoutingkoekjes verkocht - Ik wilde niet bij de jeugdbeweging en van deur-aan-deur-verkoop word ik misselijk
62. Op een walvistocht geweest (toeristisch)
63. Bloemen gekregen zonder reden
64. Bloed, plasma of bloedplaatjes gedoneerd
65. Wezen Skydiven
66. Een Nazi concentratiekamp bezocht
67. Een domiciliëring niet kunnen betalen door te laag saldo - Omdat ik net mijn financiën in de hand wil houden en constant wil weten hoe het er voor staat, weiger ik met domiciliëringen te werken
68. In een helikopter gevlogen
69. Een favoriet kinderspeeltje bewaard
70. Het Lincoln Memorial bezocht
71. Kaviaar gegeten
72. Een quilt gemaakt
73. In Times Square gestaan
74. Door de Everglades getoerd
75. Ontslagen bij je baan
76. Het wisselen van de wacht gezien in Londen
77. Een bot gebroken - Over een hek springen met plateauzolen aan was niet het beste idee ooit. Gevolg: enkel gebroken en gewrichtsband gescheurd
78. Passagier geweest op een motor
79. De Grand Canyon in het echt gezien
80. Een boek gepubliceerd - Ooit in dit leven...
81. Het Vaticaan bezocht
82. Een gloedje nieuwe auto gekocht - Vijf jaar geleden en twee jaar later knalde ik in mijn voorliggers achterste. Ben er nog altijd niet goed van. Auto leeft gelukkig nog, maar wel al drie jaar gehavend. Tot mijn grote verbazing raakte hij begin dit jaar zelfs zonder problemen door de keuring
83. In Jeruzalem gelopen
84. Je foto in een krant - Bij tips voor last-minute reizen. Ik vond het artikel vorig jaar met onze verhuis terug, zo grappig.
85. Een vreemdeling gekust op middernacht bij Nieuwjaar - Wat een mens al niet doet als de drank te rijkelijk gevloeid heeft
86. Het Witte Huis bezocht
87. Een dier gedood en bereid om te eten
88. De waterpokken gehad - Ik vermoed van wel
89. Iemands leven gered
90. In een jury gezeten
91. Een beroemd persoon ontmoet - Een jeugdvriendin is actrice en heel wat jeugdvrienden uit mijn geboorteplaats doen hun best om haar achterna te gaan. Verder heeft mijn vriend jaren op het Zuid in Antwerpen gewoond, de Delhaize daar is een speeltuin vol BV's
92. Deelgenomen aan een boekenclub - Ben ik te verlegen voor, wel ben ik lid van verschillende verhalensites waar we elkaars werk lezen en beoordelen
93. Een tattoo hebben - Tellen piercings? Ik heb er vier (gehad): navel, bovenrand oor, neus en bovenlip
94. Een baby gehad - Drieënhalve maand geleden, voor wie dat nog niet duidelijk was ;)
95. De Alamo (Texas) in het echt gezien
96. In het Groot Zoutmeer (Utah / Great Salt Lake) gezwommen
97. Betrokken geweest in een rechtszaak
98. Een GSM gehad - Verschillende, vanaf mijn 19de
99. Gestoken door een bij - Ik stond op het dakterras bij mijn ouders van een glas limonade te drinken en toen ik mijn armen naar beneden deed, voelde ik een steek in mijn oksel. De geplande BBQ op het dak heb ik moeten laten passeren, ik was de hele avond zo misselijk als een krab

22/99, dat kan beter. Er staan nog een paar dingen op die ik zeker eens wil doen maar ook dingen die me helemaal niet interesseren.

vrijdag 5 augustus 2011

Funny Friday

Het is Vrijdag! En voor het eerst in vier maanden tijd ben ik daar héééééél blij mee (ik ben sinds maandag terug aan het werk). Tijd voor fun en een brede lach. Hieronder wat hulp, uiteraard van mijn geliefde beestje: de kat.







dinsdag 2 augustus 2011

Privacygrenzen

Door de komst van internet en sociale media in het bijzonder schiet er nog maar weinig privacy over. Als het niet op Facebook, Twitter, Hyves of Netlog heeft gestaan, is het niet gebeurd; dat is zo'n beetje de heersende mentaliteit. En dus vertelt men ongegeneerd wanneer men op vakantie is (lekker makkelijk voor inbrekers), hoeveel keer en in welk standje men laatst seks heeft gehad (om het voyeurisme te voeden) en plaatst men te pas en te onpas foto's van mensen die niet eens meer weten dat die foto's genomen zijn.

Zo zie ik op bovengenoemde sites foto's verschijnen van baby's waarvan ik zeker weet dat de poster geen ouderlijke band heeft met de baby. Als moeder stel ik mij daar vragen bij als: "Weten de ouders daar wel van?" en "Wat vinden zij er eigenlijk van dat hun kind zomaar op internet wordt gesmeten?"

Uiteraard kon het moment dat ik zelf "slachtoffer" werd van deze "praktijken" niet uitblijven en zo zag ik vorige week met lede ogen aan hoe Liefs zus foto's van Baby op Facebook zette. Terwijl mijn Facebookpagina netjes afgeschermd wordt voor de buitenwereld, showt zij zonder zichzelf of mij vragen te stellen mijn kind aan 225 mensen die ik niet ken en die mij niet kennen. Ik ben er zeker van dat ze zich van geen kwaad bewust is en als rasecht lid van de Facebookgeneratie vindt dat je alles moet kunnen posten op internet. Ik vind echter dat als er foto's van een kind op internet worden gezet deze foto's door de ouders moeten worden gepost of dat er op zijn minst op voorhand met de ouders overlegd moet worden. Later als hij groot genoeg is om bewuste keuzes te maken, mag voor mijn part heel zijn privéleven op internet worden uitgesmeerd maar nu hij daar nog te jong voor is, wil ik dat wij, de ouders, beslissen welke foto's/info publiek worden gemaakt.

Of ben ik nu aan het overdrijven?!

dinsdag 26 juli 2011

Familie-uitbreiding

Een baby krijgen, betekende niet alleen dat Lief en ik ouders werden. Nee, het gaat veel verder: mijn ouders zijn grootouders geworden, mijn broer en zijn vrouw nonkel, peter en tante en Liefs zus tante en meter. Allemaal leuk en gezellig, ware het niet dat iedereen zowat direct zijn "rechten" begon op te eisen.

Zo was ik nog niet helemaal in het reine met mijn zwangerschap toen mijn moeder riep dat ze wel zou babysitten op haar vrije dag. En tijdens de vakanties. En als hij naar school gaat op woensdag (daar zal ze dan wel haar vrije dag voor verplaatsen). En tijdens haar jaarlijkse reis zou ze hem wel meenemen. En mijn vader kon ook nog op vrijdag want die ging ineens ook parttime werken. En als ze binnen drie jaar op pensioen gaat, wil ze hem nog veel vaker zien. Toen Lief op het lumineuze idee kwam dat we Baby op zondag al konden laten blijven slapen, werd dat geen "te overwegen optie" meer maar een vaststaand feit waar niet meer over nagedacht moet worden. Mijn moeder klonk zelfs teleurgesteld toen ik vorige week liet doorschemeren dat ik toch liever de lach van mijn kind zou willen zien op een maandagochtend.

Ook Liefs zus kan er wat van. Zo hoorde ik haar één van de eerste dagen zeggen: "Word maar snel groot zodat ik je een weekend mee naar huis kan nemen." Ze was daar zelfs heel specifiek in: op zijn tweede wil ze hem meenemen. Euhm... :-\

En daar houdt het niet op. Toen ik tegen mijn vader zei dat hij niet voor elke kir van Baby aan zijn park moet staan, kreeg ik een pruillip. Ik weet gewoon dat hij Baby een hele dag wil vasthouden als ik er niet bij ben; iets wat ik absoluut niet wil omdat 1) Baby zo geen broodnodige slaap krijgt en 2) ik geen kind wil dat constant aanhankelijk is. Toch kan hij het niet laten en zo zal ik wekelijks met een opgefokt kind naar huis kunnen want "ach wij zijn de grootouders, wij moeten hem verwennen".

Klopt maar wij zijn de ouders en het zal gaan zoals wij het willen of het zal niet gebeuren! :P

vrijdag 15 juli 2011

Happy Friday!

Gisteren kwam ik op een blog terecht waar ik een lijstje vond van tien dingen die de blogster gelukkig maakt. Toen ik vannacht twee uur lang naar het plafond lag te staren, maakte ik mijn eigen lijstje. Naast the obvious (Lief, de baby, familie en vrienden) neemt dansen een zeer belangrijke plaats in op dat lijstje. En dan heb ik het niet over wat beschonken staan schuifelen op een dansvloer in het Antwerpse nachtleven. Nee, ik heb het over een choreografie tot een goed einde brengen en liefst van al nog op een podium maar dat zal niet meer voor dit leven zijn. Meer dan vijftien jaar heb ik gedanst, en tijdens die eerste twaalf jaar heb ik tientallen optredens gedaan. Niets is zo heerlijk als de kick van een geslaagd optreden en niets ruikt beter dan een backstage.

Ik kan ook genieten van het kijken naar een geslaagd optreden. Zo mis ik geen enkele aflevering van So You Think You Can Dance en The Ultimate Dancebattle en regelmatig ga ik met mijn moeder naar een musical. Om het weekend goed in te luiden, heb ik enkele van mijn favoriete fragmenten van bovenvernoemde programma's hieronder verzameld. Enjoy!













Valt het op dat ik fan ben van Isabelles choreografieën? :D

woensdag 13 juli 2011

Over wonderen en eer

Als ik mijn vriendinnen vertelde dat ik zwanger was, kregen hun ogen een starende blik en een vrolijke fonkeling. Na een gelukzalige zucht volgde standaard: "Een baby, dat is toch echt een wonder." Dat kan ik uiteraard niet ontkennen, als je bedenkt dat de baby die je krijgt bij de bevalling negen maanden eerder nog een eicel en spermazaadje was.

Mijn moeder ging nog een stapje verder en vindt het zelfs een eer dat wij vrouwen kinderen mogen dragen. Uhm... Wat een eer dat mijn navel helemaal uitgerokken is en mijn piercing nu voor een groot gat hangt te bengelen. Wat een eer dat mijn buik helemaal uitgerokken is en vol striemen staat zodat mijn navel er als een zon uitziet, kwestie van geen aandacht te trekken naar die bengelende piercing. Wat een eer dat mijn tieten nu dichter bij mijn navel dan bij mijn kin hangen. Wat een eer dat mijn knie pijnlijk en stijf is van het vocht dat ik ophield tijdens mijn zwangerschap. Wat een eer dat ik op het einde van mijn zwangerschap geen voet meer kon verzetten zonder olifantenpoten te krijgen (dat vocht hé). Wat een eer dat ik de eerste maanden plat lag van vermoeidheid en hoofdpijn. Wat een eer dat ik tijdens diezelfde maanden vaak twee keer genot had van mijn maaltijd. Wat een eer dat ik regelmatig sterretjes zag door de lage bloeddruk. Wat een eer dat mijn bikinilijn voor eeuwig en één dag ontsierd wordt door een twintig cm lang litteken. En dan mag ik nog blij zijn dat ik geen last had van incontinentie, bekkeninstabiliteit, zwangerschapsdiabetes of zwangerschapsvergiftiging en dat ik tijdens de bevalling niet ben ingescheurd/ingeknipt.

Nee, geef mijn portie de volgende keer maar aan de man ;)